انرژي هسته اي ايرانيزه

معمول آن است كه وقتي كشورها موشك هاي حامل كلاهك هاي اتمي خود را آزمايش مي كنند صداي دنيا در مي آيد و بعد از چندي هم مي گويند خوب كاري است كه شده! اما ما ايراني ها كه "سخن نزد ايرانيان است وبس" بلافاصله بعد از پرتاب موفقيت آميز ماهواره زهره به آسمان خيال شروع به تمجيد از دستاوردها نخبگان در زمينه هاي هسته اي كرديم و با قدرت افسانه اي خود براي دنيا تعيين تكليف كرديم. چه خوب گفته اند بزرگان كه "آنكه دارد خاموش و آنكه ندارد در خروش".ه

حالا يه مصداق آش نخورده و دهان سوخته، شده ايم محور اتحاد ظالمين كه اگر مسئولين ما كمي هم با روابط دنيا آشنا بودند و حداقل آموزش هايي در اين زمينه مي ديدند ( البته نه از نوع دوره هاي چاپ وتوزيع رابطه اي دكتري) مي توانستند خود اسباب اجابت دعاي اللهم اشغل الظالمين بالظالمين با شند. شايد بايد اين جمله را با فلز نوشت و داغ كرد و بر پيشاني دست اندركاران چسباند كه دشمن بزرگ اين مملكت نا آگاهي و جهل است