كمال

اگر در هر لحظه خاص براي هر چيز و هر كس خاص يك بهترين فعل يا حالت وجود داشته باشد (كه در راستاي هدف غايي جهان است) مسلما آن چيز يا كس خاص بايد همان را انجام دهد يا در آن حالت قرار گيرد.

اگر كمي فكر كنيم مي بينيم كه اگرچه آن بهترين وجود دارد ليكن در اغلب موارد براي افراد ناشناخته است. به ميزان ناشناخته بودن بهترين براي هر كس، مسير حركت او از كمال دور مي افتد.

بهانه ناشناخته بودن بهترين براي يك انسان، چيزي از دور افتادگي محتوم وي از كمال نمي كاهد. مثلا شما اگر ندانيد و برروي موتور داغ ماشين آب سرد بپاشيد موتور حتما آسيب مي بيند

اگر كمال مطلق انوار رنگارنگ نور باشد به ميزان دوري از بهترين ها ، چهره جان، در رنگهاي مختلف نور، به تناسب دوري از بهترين كم فروغ مي شود بگونه ايكه با يك نگاه مي توان كارنامه دقيق فرد را پيش رو داشت

براي هر چيز هم حركت بسوي كمال متصور است. مشتي خاك هم در مسير گياه و حيوان و انسان و نور گام بر مي دارد كه اگر مسير آن هم درست نباشد مقصد تاريكي است

هيچيك از جملات فوق از علوم هپروتي نيست كه واقعيت ما و جهان اطراف ماست و اگر ما بهترين را نمي شناسيم و زندگي سرسري داريم بخاطر گم شدن در روزمرگي هاي بيهوده است

به اين جملات دقت كنيد
صراط مستقيم از مو باريكتر است
هر كس باندازه ذره اي عمل خير كند خواهد ديد و اگر باندازه ذره اي شر باز هم خواهد ديد
دنيا لهب و لعب است
چشم داريد و نمي بينيد، گوش داريد ونمي شنويد
ما اين امانت را به كوهها داديم نپذيرفتند
در روز حساب مجرمان از سيمايشان شناخته مي شوند

منظور من از آوردن آيات فوق بهيچ وجه برداشت هاي مذهبي نيست منظور من واقعيتي است كه اين آيات نشان مي دهند

حال بايد ديد تاچه حد مي توانيم بهترين را در هر لحظه تشخيص دهيم يا حتي حدس بزنيم