سرمشق

در مدرسه سرمشق داشتيم و بايد آنقدر مي نوشتيم تا نوشتن درست را ياد مي گرفتيم
خيلي ها با اكراه تمام قلم را مي چرخاندند و تنها بفكر گذر زمان و خوردن زنگ بودند
چند نفري هم دقت مي كردند وياد ميگرفتند
بالاخره زنگها خورد و همه مدرسه را ترك كرديم. ياد گرفته ها و ياد نگرفته ها.
خيلي جاها ديديم كه اگر خط بلد بوديم چقدر خوب بود

هر روز از زندگي پر از سرمشق است
مثلا امروز خوش اخلاقي يكي از همكاران و اثرات بسيار زياد آن بر روي ديگران را ديدم
با كمي فكر مي توان به يقين رسيد كه روزها تمام مي شوند

و چه موفقند كساني كه سرمشق ها را دست كم نمي گيرند