سياستمدار

سياست يك مبارزه است كه مي توان آن را به يك بازي بسيار مهم تشبيه كرد كه پيروزي در آن تقويت منافع يك كشور و شكست در آن تا از بين رفتن يك ملت هم ميتواند هم مي تواند دردناك باشد
امروزه حتي بازي هاي غير مهم نيز نياز به شناخت شرايط و توانايي هاي متناسب دارد. در بازي هايي كه قدرت تيم هاي مقابل يكسان نيست تيم ضعيف چاره اي جز شناخت دقيق شرايط، توانايي ها و بكارگيري حداكثري قدرت خود و نقاط ضعف حريف ندارد. در ميان ورزش ها شايد جودو داراي اين مشخصه هاست كه يك مبارز با استفاده از قدرت حريف و هدايت آن بر عليه خودش او را شكست مي دهد. براي يك جودو كار ماهر هر چه حريف قدرت بدني بيشتري داشته باشد موقعيت هاي بهتري بوجود مي آيد. سياستمدار در كشورهاي در حال توسعه نيز بايد مانند يك جودوكار ماهر عمل كند

در مبارزه هاي نابرابر اگر تيم ضعيف تر اشتباهي بكند جبران آن اگر محال نباشد بسيار طاقت فرساست. اگر اين اشتباه در ميدان سياست و مبارزه با قدرت ها باشد مي تواند به نابودي يك ملت بيانجامد كه تاريخ مملو از اين تجربه هاست. نزديكترين نمونه بارز آن سرنوشت غمبار ملت عراق است كه با افسار گسيختگي هاي يك خيال پردازنادان به اينجا رسيده است

در مسئله تقابل ايران با سياست هاي جهاني وضعيت بغرنجي بوجود آمده است. سياست "بهترين دفاع حمله است" كه قرار بود با طرح مسائلي همچون هولوكاست و غيره توپ را به زمين دشمن بياندازد مثل توپي كه به ديواري برخورد نمايد به زمين خودمان برگشت و حتي باعث شكستن شيشه هاي اين خانه هم شد. سياست خوش باورانه خريدن يارهاي جديد هم بارها وباره شكست خورد اما بازهم تجربه اي نيافريد. در افغانستان در سوريه در هند در حتي كشورهاي كوچك افريقايي و امريكاي لاتين كه در آخرين لحظات و پس از گرفتن حق حساب هاي كلان به ما پشت كردند و براي پيروزي حريف هورا كشيدند

يكي از ترفند هاي سياستمداران براي عوض كردن شرايط وخيم يك بازي عوض كردن سياستمداران شكست خورده است. با ورود چهره هاي جديد مي توان به حريف وانمود كرد كه شرايط عوض شده است و مي توان بازي را دوباره شروع كرد.لبخندهاي تيم جديد مي تواند زمان را بخرد و فضاي ديگري را بوجود آورد. متاسفانه در كشور ما نمي توان به چنين چيزهايي اميدوار بود چرا كه تا وقتي كه كسي بر مسند است هر كاري كه مي كند درست است و كسي راهكاري براي گوشزد، انتقاد، اعتراض و حتي به چالش كشيدن آن ندارد. در حال حاضر براي همه مشخص است كه تمامي دستاوردهاي گذشته به باد رفته و تنها حرف و وعده هاي توخالي تحويل شده است

درچنين شرايطي تنها راه چاره تغيير تيمي است كه از همان اول انتخاب هم مشخص بود حتي تصور درستي از ابعاد بازي هم نداشت چه رسد به آنكه شناخت دقيقي از روابط بين المللي داشته باشد. لازم است آنانكه مي توانند كاري كنند تااز جام هاي زهري كه ديگر بايد همه ملت بنوشند احتراز گردد