چند قدمي با انديشه و خيال

براي آنكه زيبايي ها را ببينيم، بيانديشيم و براي آنكه شكوه آنها را حس كنيم بر بال پرنده خيال بنشينيم

My Photo
Name:

خيلي وقت نيست كه كمي راجع به خودم مي دانم.كمي درس خوانده ام.كمي كار كرده ام. كمي از دنيا را ديده ام. دلم ميخواهد همه زيبايي ها را ببينم. دلم مي خواهد گول نخورم و وظيفه اي را كه دارم انجام دهم اما خيلي وقت ها نمي شود. دوستانم را دوست دارم اما از ناسپاسي ها دلگير مي شوم.

Wednesday, November 01, 2006

انتخاب

كلاس ساكت بود. صداي هيچكس را نمي شنيد. چشمهايش را بست. نفس عميقي كشيد. بوي باران را حس كرد. طراوت، در زير پوستش دويد. خود را در دشت وسيع و سرسبزي ديد. دستهايش را باز كرد. نسيم نمناك را در آغوش كشيد. شادي تمام جانش را پر كرد. بي اختيار شروع به دويدن كرد. پرواز مي كرد. سبك بود. آزاد بود.....ه

سوزش دردناكي پشت گردنش را داغ كرد. چشمهايش را باز كرد. معلم تنومند و عصباني فرياد مي كشيد. اما او فقط حركت قوي لب ها را مي ديد. گويي معلم به او دستوري مي داد. لبخندي زد و دوباره چشمهايش را بست. و در دشت سبز و نمناك به پرواز در آمد. شادي تمام جانش را پر كرد. اگرچه درد و سوزش، بدنش را كبود مي كرد

2 Comments:

Anonymous Anonymous said...

با پوزش از شاعر

خوش است عالم ( بی خیالی
اگر موی دماغ ما نشود شخص عاقلی
ا

Thursday, November 02, 2006 9:54:00 PM  
Anonymous Anonymous said...

انتخاب نشان دهنده اعتقاد است.همه ما برای رسیدن به انتخابی بهتر راهنمای خود هستیم و میتوانیم به دیگران کمک کنیم تا انها نیز این نکته را کشف کنند.

Saturday, November 04, 2006 1:01:00 PM  

Post a Comment

<< Home