یاد آوری
هرکس قبل از آنکه هر چیز دیگری باشد
خودش است
و پیش از آنکه مسئول کس دیگری باشد
مسئول خودش است
شاید کمی خودخواهانه به نظر برسد
اما انسان نخست باید بتواند خود را به رضایت و خوشبختی برساند
و حتما برساند
تا بعد از آن در جایگاه خوشبخت نمودن دیگران قرار گیرد
خودش است
و پیش از آنکه مسئول کس دیگری باشد
مسئول خودش است
شاید کمی خودخواهانه به نظر برسد
اما انسان نخست باید بتواند خود را به رضایت و خوشبختی برساند
و حتما برساند
تا بعد از آن در جایگاه خوشبخت نمودن دیگران قرار گیرد
posted by آينه | 11:26 AM
4 Comments:
!!!!!!!!!چون شمارا باور دارم اين نوشته را
ما هرگز از رود كوچكي كه به دريا مي ريزد مرواريدي صيد نخواهيم كرد بايد دريا را ببينيم تا دريا شويم
ما به عنوان دوست در راهی که فکر می کنیم خوشبختی دیگری در اوست فداکاری می کنیم
ما به عنوان همراه همراهمان را به راهی می بریم که فکر می کنیم پایان آن خوشبختی است
ما به عنوان پدر ومادر فرزندانمان را به سوی خوشبختی و رضایت تربیت می کنیم
ما دیگران را به سوی خوشبختی می خوانیم
اما آیا خود مسیر خوشبختی و رضایت را تجربه کرده ایم؟ آیا خود درستی مسیر را با تجربه رضایت و خرسندی دانسته ایم؟
ما عرفا و شرعا مسئول خودمان هستیم
خوشبختی خود در اولویت است
اشتباه نشود
دارایی و ثروت خوشبختی نیست
اعتلا و رسیدن به آنچه که شایسته ماست خوشبختی و رضایت است
پس به یقین
برای دیگران هم بهتر آن است که
من خوشبخت باشم
و شاید
اگر من خوشبختی را بلد نباشم
دیگران را نیز از خوشبختی دور خواهم کرد
پس
بهتر آن است که من به جای دلسوزی برای دیگران
برای خود دلسوزی کنم تا راه خوشبختی را بیابم و وقتی که یافتم آن را به دیگران هم بنمایم
به نظر من خوشبختي يعني رسيدن به آنچه كه براي خودمان هدف قرار داده ايم حال هركس به نوعي
ياور ديگران بودن اين نيست كه جلوي آنهاراه برويم وهادي آنها باشيم با تفكرات خودمان بلكه اين است كه كنار شان باشيم تا در موقع نياز شانه
امان تكيه گاهي باشد برايشان
----------------------------------
هدف من از صيد مرواريد ماديات نبود به نظر من مرواريد خالص ترين پاك ترين وناب ترين چيز در طبيعت است
ممنون از توجه شما
هیچکس بدون هدف نیست و تلاش می کند که به آن برسد
اما آیا هدف گذاری های ما تا چه حد دقیق است و در مسیر واقعی اعتلای ما
بنابراین ما مسئولیم که وقت مناسبی را برای یافتن اهداف درست و مسیر درست بگذاریم و به دلیل دانایی محدود و توانایی کم ،هرچه که در این راه تلاش کنیم باز هم باندازه نیست
شاید دیگر وقتی برای راهنمایی دیگران باقی نماند
کمک به دیگران و بودن تکیه گاهی برای آنان، با راه نمایی و هل دادن د دیگران به سوی خوشبختی موهوم فرسنگ ها فاصله دارد
Post a Comment
<< Home