عاشورا

عاشورا و محرم از ارکان زندگی ماست
قیام خاندانی از ستارگان پرفروغ انسانی و شهادت بی مثال آنان به دست آشنایان و اقوامشان، زهرخند تاریخ است به سبعیت و تنزل هم نوعان من و تو
شمر که دایی حضرت عباس ع است به او پیشنهاد جدایی از کاروان عاشورا می دهد که پاسخی درخور می گیرد
و حسین ع به تاریخ می گوید که هیهات من الذله و انی لا اری الموت الا السعاده و الحیاه مع الظالمین الا برما
و فریاد بر می آورد که هل من ناصر ینصرنی
که می توان در هر عاشورا ، پاسخ جامعه در گرامیداشت روز عاشورا به عینه مشاهده نمود
کسی که حسینی است باید ظلم را بشناسد و ظالمین را تشخیص دهد و اگر به یقین دریافت که کل یوم عاشورا ، عاشورایی شود
اما عاشورایی که من دیدم
حرفی از شناسایی ظلم نمی زد
و فریاد بر علیه آنچه که باید باشد و فراموش شده است
و آنچه که نباید باشد و بر سرهر بازاری هست
جایی نداشت اما به جای آن
فقط نوحه هایی بی ربط، صداهایی که رنگ دل و معرفت را نداشت و در بلندگوهای ساخت ژاپن و چین بیداد می کرد
و قیمه پلو با برنج بعبضا دولتی
با تبرک چیپس خلالی مزمز
که شاید تنها بهره دست یافتنی از قیام سرور شهیدان برای عامیانی همچون من شده است
قبول باشد