دلتنگی

پیش از اینها همزبانی داشتم

مونسی، آرام جانی داشتم

درهیاهوی جهان هیچ و پوچ

مهر در گنج نهانی داشتم

زخم های سینه ام بسیار بود

مرهمی، عیسی دهانی داشتم

مانده در گرداب و طوفان های سخت

تکیه گاه پر توانی داشتم

در ستیز فتنه های رنگ رنگ

ناوک و ابرو کمانی داشتم

نا امید از بد سگالان عنود

سر بروی زانوانی داشتم

در شب بی قدری دل های مست

دل به دست دلستانی داشتم

دور از شبگیر و شیخ و محتسب

باده ای در دیدگانی داشتم

اندک اندک مست وشیدا می شدم

غرقه گر بودم کرانی داشتم

لیک - من غرقم کنون در هیچ و پوچ

دور از آن گنجی که آنی داشتم

چشم آیینه به راه انعکاس ماهتاب

از مهی کو زآسمانی داشتم

از سروده های پیشین