آذرخش

همه جا تاریک بود
و ما حیران که
خوابیم یا نابینا
در برهوتیم یا گورستان
در سکوتیم یا ناشنوا
تا آن آذرخش
که دیدیم هر آنچه که سبز و روشن وخرم بود
و حس کردیم آنچه که رسته از سرزمین پر غرورمان بود
و شنیدیم آنچه که آکنده از ندای صلابت و آرمان خواهی بود
آذرخش
نشان نور بود و
ناقوس مرگ تاریکی