چند قدمي با انديشه و خيال

براي آنكه زيبايي ها را ببينيم، بيانديشيم و براي آنكه شكوه آنها را حس كنيم بر بال پرنده خيال بنشينيم

My Photo
Name:

خيلي وقت نيست كه كمي راجع به خودم مي دانم.كمي درس خوانده ام.كمي كار كرده ام. كمي از دنيا را ديده ام. دلم ميخواهد همه زيبايي ها را ببينم. دلم مي خواهد گول نخورم و وظيفه اي را كه دارم انجام دهم اما خيلي وقت ها نمي شود. دوستانم را دوست دارم اما از ناسپاسي ها دلگير مي شوم.

Sunday, December 07, 2008

باور


باورها ، خطی فرضی بر پهنه زندگی ما می کشند

که ماآنها را جاده می انگاریم
و به خاطر آن
می کشیم و کشته می شویم

4 Comments:

Anonymous Anonymous said...

كاش باورهايمان زياد بااعمالمان درتضاد نباشد ونهايت مارا به سر منزل مقصود برساند حتي اگر جاده مال رو باشد
خدا نكند ره گم كر ده اي باشيم كه به بيراهه مي رويم

Tuesday, December 09, 2008 9:44:00 PM  
Anonymous Anonymous said...

باوري ساخته ايم
روي ديوار خيال
به درازاي افق
به بلنداي فلك
غافل از سستي ديوار
تكيه داديم بر آن
آنچه بر جا مانده
من و مشتي آوار
پيكري زخمي و ريش
با دلي صد پاره
نمي دونم فقط يه اتفاق باعث شد اينو بنويسم
مرگ يك عزيز

Thursday, December 11, 2008 9:49:00 PM  
Anonymous Anonymous said...

جمله زیباییست اگر با رهایی از باورها گفته شود و چه زشتست اگر بر اساس باورهای جدیدمان!! و برای طعنه به باورهای گذشته مان گفته شود

Saturday, December 13, 2008 11:44:00 AM  
Anonymous Anonymous said...

واضح است که این مطلب به طور کلی درمورد باور آدمی است چه باور قدیمی باشد و چه جدید فرقی نمی کند. باور انسان به خطی تشبیه شده که به طور فرضی خود بر پهنه زندگی خود می کشد و با تصور اینکه جاده است، به دنبال آن می رود و حتی به خاطر آن می کشد یا کشته می شود. بحث زشت یا زیبا بودن هم در کار نیست. چرا همه به دنبال این هستیم که به همه چیز نمره بدهیم؟

Sunday, December 14, 2008 2:46:00 AM  

Post a Comment

<< Home