راستش را بخواهید حسابی گیر کرده امراجع به انتخاباته
اولا با این روش های ماقبل قرون وسطایی و صاف صاف تو چشم ما نیگا کردن و دروغ گفتن حضرات، اصلا انگیزه و حال و حوصله ای برای رای دادن و فکر کردن به رای ندارم
دوما مثل خیلی های دیگه این تو ذهنم میاد که: ای خواهر...همون یه دست بودنشون بهتره .... شاید اونقدر شور بشه که کار، اساسی حل وفصل شه
اما باز هر چی فکر می کنم باز به یه سوال میرسم که :آخه چه جوری میشه که حل وفصل شه؟؟؟؟
شاید مثل بعضی ها که میگن مثلا دخالت خارجی
اونوقت یاد عراق و افغانستان می افتم
اگه مثل اونا هم نشیم - بالاخره جنگ، جنگه و هیچ کس هم فکری به جز منافعش نداره
خوب که فکر می کنم می بینم
علیرغم اینکه ممکنه حالم از این بازی هایی که تو صلاحیت و رد صلاحیت و باز تایید صلاحیت و این جور چیزا در آوردن ، از نامردی های تلویزیون و سایر رسانه هاو.... به هم بخوره
اما باز به این نتیجه می رسم که علیرغم همه این چیزا باید دخالت کرد
باید نگذاشت به آرزوشون که یاس بیحالی و منفعل بودن قشر اهل فکر این مملکته برسن
بریم و این رای گیری رو که یک جور رفراندوم هم هست تحت تاثیر بگیریم
با رای خودمون
این آخرین تلاش را هم بکنیم
و اگه نمی خوایم که با دیده شدن در صف ها آب را به آسیاب بعضی ها بریزیم
صبح خیلی زود بریم و رای بدیم
خودمونیم اما عجب گیری کردیم ها
